De droom van Jos

Jos is een jonge man van 19 jaar met een verstandelijke beperking. Jos zit op het moment nog op school, maar hij is om zich heen aan het kijken waar hij zou willen werken. Hij heeft diverse stages gelopen en hij weet nu beter wat hij leuk vindt. Werken met dieren vindt hij niets, dan word je vies en daar houdt Jos niet van. Keukenwerk dat vindt hij leuk! Hij heeft stage gelopen in de keuken van een verzorgingstehuis en dat beviel hem wel. Thuis is hij ook graag aan het kokkerellen. Lekkere salades maken of een taart bakken. Daar geniet hij echt van!

Hij heeft het ook al eens met zijn ouders besproken, want hij wil graag gewoon werken en nieuwe dingen leren. Maar zijn leraar heeft in een gesprek met zijn ouders verteld dat ze niet denken dat hij op een gewone plek aan de slag kan. Ze denken dat hij toch begeleiding nodig heeft. Hier wordt Jos weleens verdrietig van, maar tegelijkertijd weet hij dat het ook waar is. Als hij veel tegelijk moet doen, kan Jos erg boos worden. Hij gaat dan vaak schreeuwen en soms loopt hij ook weg. Dat vinden ze natuurlijk niet leuk op een werkplek, dat snapt hij wel. Maar hij wil gewoon nog zo graag nieuwe dingen leren en uitdagend werk doen, dat moeten ze toch begrijpen? Zijn moeder begrijpt dit beter dan zijn vader. Zijn vader zegt: ‘’Als je maar een plek hebt waar je goed hard kunt werken, jong. Leren zit er voor jou niet in.‘’ Daar wordt Jos zo boos van, want hij heeft echt wat in zijn mars. Mag dat er dan niet uitkomen als je een verstandelijke beperking hebt? Zijn moeder begrijpt het gelukkig wel, maar die is weer zo bang dat hij teleurgesteld wordt dat ze hem eigenlijk ook liever op een beschermd plekje ziet. Maar hij wil leren, uitdaging en echt werken! Van betekenis zijn voor andere mensen. Hij wordt een beetje moedeloos als hij aan zijn toekomst denkt.

Op een avond, als hij naar een feestje van een klasgenoot gaat, ontmoet hij Madeleine. Madeleine vertelt over haar werk in een lunchroom in Barneveld. Ze werkt daar en ze heeft tegelijkertijd een leerplek. Ze vertelt enthousiast over haar leerplek in de keuken, hoe ze dit behaald heeft en hoe de leerplek in de bediening haar bevalt. Hierna wil ze doorstromen naar een vrijwillige werkplek in een reguliere lunchroom of in een restaurant via de jobcoach. Ook wil ze een paar dagen in deze lunchroom blijven als vaste medewerker. Jos luistert met gespitste oren, hij weet niet wat hij hoort! Een plek waar je kunt leren, echt werken en toch begeleiding krijgt waar nodig. Dit klinkt als een droom die uitkomt. Jos was het liefst direct naar huis gegaan om dit aan zijn ouders te vertellen, maar dat zou niet zou aardig zijn naar zijn klasgenoot toe. Gelukkig is het een gezellig feestje en hij kletst gezellig bij met al zijn klasgenoten en vrienden.

De volgende dag aan het ontbijt vertelt Jos honderduit aan zijn ouders over de leerplek van Madeleine. Het kan niet anders of zijn ouders zullen ook enorm blij zijn dat Jos’ droomplek blijkt te bestaan. Zijn vader mompelt: ‘’Als je daar hard kunt werken tijdens het leren, vind ik het prima.’’ Jos straalt, maar dan ziet hij zijn moeders gezicht. Ze kijkt helemaal niet blij en enthousiast. ‘’Sorry, maar ik weet niet of dat wel zo’n goed idee is. Daar komen wel echte gasten hè?! Wat als ze boos worden? Of het is heel druk? Ik denk niet dat je het aan kunt. Ik zie het echt niet zitten.’’ Wat een domper. Jos kijkt verbijsterd naar zijn moeder. Hij ziet zijn droom al in duigen vallen. Ze weet toch dat dit zijn droom is? Hoe kan ze dit nu zeggen? Hij besluit om het onderwerp maar even te laten rusten en er nog eens goed over na te denken. Bovendien moet hij opschieten, want hij is al bijna te laat voor school.

In de loop van de dag, als hij kookles heeft, neemt hij een besluit. Dit is zijn passie en hier ligt zijn talent. Dit zegt zijn leraar ook, ‘doen waar je goed in bent’. Als hij dit wil gaan doen, zal hij zijn moeder moeten overtuigen.  Samen met zijn leraar maakt hij een plan. Dit plannetje vraagt wat voorbereiding, tijd, geld en hulp, maar dit alles heeft Jos, dus het moet goedkomen. Hij vraagt zijn zusje Tineke om hem te helpen. Zij  is al 16 en erg handig in organiseren en opdrachten uitdelen. Maar goed, dat moet hij nu maar even op de koop toenemen. Op vrijdag werkt zijn moeder altijd en Tineke en Jos zijn vroeg vrij. De ultieme dag voor zijn plannetje. Fluitend begint hij met de voorbereidingen van zijn plan, samen met Tineke heeft hij alles duidelijk op papier gezet. In de juiste volgorde.

 Als zijn ouders thuiskomen van hun werk, zien ze allemaal bekende auto’s in de straat staan. Eenmaal in de hal horen ze een geroezemoes van stemmen. Al hun familieleden staan gezellig te kletsen in de woonkamer met een drankje in hun hand. ”Ze zijn er, aan tafel”, horen ze Jos roepen. In het geheim heeft Jos de familie uitgenodigd voor een etentje en Jos kookt. Zijn ouders zijn erg verrast en laten zich gewillig meevoeren naar de gedekte eettafel. Jos heeft het vrolijk gekleurde tafelzeil van Pasen uit de kast gehaald en op alle bordjes een servet gelegd. Op school heeft hij geleerd hoe hij een tafel moet dekken, dus daar draait hij zijn hand niet voor om. In totaal heeft Jos tien gasten, dus hij vindt het wel spannend hoe de maaltijd zal verlopen. Maar dankzij het schema van zijn zus gaat het vast goed komen.

Vakkundig schenkt hij alle gasten een lekker drankje in en begint met het opdienen van het voorgerecht. Hij heeft zelf groentesoep gemaakt en zijn gasten genieten hier zichtbaar van. Als hoofdgerecht heeft hij gebakken aardappels, boontjes en vissticks. En als toetje vanille-ijs met chocoladesaus. Als zijn gasten alles met smaak hebben opgegeten, zijn ze toch wel nieuwsgierig geworden waar ze deze verrassing aan verdiend hebben.

Jos vertelt over zijn droom, zijn gesprek met Madeleine, zijn enthousiasme en zijn moeders bezorgdheid. Hij wil met dit etentje aan zijn moeder laten zien, dat hij best wel wat aan kan. Als hij klaar is met zijn verhaal, staan de tranen in zijn moeders ogen. Zijn ouders beloven dat ze er alles aan gaan doen om voor Jos een plekje te regelen in de lunchroom in Barneveld, De Rozerie. Twee jaar later wappert de vlag aan Jos’ huis en aan de stok hangt zijn tas. Hij is geslaagd voor zijn leerplek in de keuken! Apetrots is hij en zijn ouders ook. Hij gaat nu de leerplek in de bediening volgen en wie weet wat de toekomst hem verder nog gaat brengen? 

 

Share |